Το ελεύθερα διασκευασμένο έργο του Τζον Στάινμπεκ από την Ομάδα Cartel και τον Βασίλη Μπισμπίκη συνεχίζει να γνωρίζει τεράστια επιτυχία και αλλεπάλληλα sold out, κάτι δικαιολογημένο και καλλιτεχνικά.
Το «Άνθρωποι και Ποντίκια» του Τζον Στάινμπεκ, σε σκηνοθεσία Βασίλη Μπισμπίκη, ανεβαίνει ξανά με τους παλιούς και νέους συντελεστές, στον νέο χώρο της Ομάδας Cartel, στο εργοστάσιο «Κλωσταί Πεταλούδα-Μουζάκης» στο Αιγάλεω. Η παράσταση που σημάδεψε τη σύγχρονη ελληνική σκηνή επιστρέφει μέσα στην καρδιά της πόλης, μέσα στη βιομηχανική σκόνη και την ωμή πραγματικότητα -εκτός συμβατικών θεατρικών σκηνών και επιστρέφει ακόμη πιο μεστή.
Το «Άνθρωποι και Ποντίκια» είναι μια ιστορία διαψευσμένων ονείρων, επιβίωσης και συντροφικότητας. Οι ήρωες του είναι άνθρωποι καθημερινοί, εργάτες που παλεύουν για ένα μεροκάματο και κυνηγούν το όνειρο μιας καλύτερης ζωής. Η γλώσσα είναι ωμή, οι χαρακτήρες σκληροί, η σκηνοθεσία τολμηρή. Στο επίκεντρο του έργου βρίσκονται δύο εργάτες, ο Βασίλης και ο Λένος, που προσπαθούν να σταθούν όρθιοι σε έναν κόσμο που καταρρέει. Διεκδικούν το δικαίωμα σε ένα κομμάτι γης, σε μια σταγόνα αξιοπρέπειας, σε ένα μεροκάματο.
Μέσα από τη σχέση τους, αναδύεται η δύναμη της φιλίας, η ελπίδα, και ταυτόχρονα η βία του ρατσισμού, της κοινωνικής περιθωριοποίησης και της οικονομικής εξαθλίωσης. Αλλά και οι «ασθένειες» που είναι σύμφυτες με όλες αυτές τις δουλειές του ποδαριού και το λούμπεν, όπως το ονομάζε ο Μαρξ, προλεταριάτο. Οι ήρωες είναι σκληροί γιατί έτσι επιβάλλει η πραγματικότητα, η γλώσσα τους αυθεντική, οι σκηνές ωμές, αλλά αληθινές, κάποιες ενδεχομένως «απίστευτες», υπαρκτές ωστόσο για εκείνους που έχουν ζήσει στο «πεζοδρόμιο». Εκεί όπου η αλλοτρίωση είναι δεδομένη, οι ελπίδες διαψεύδονται συνεχώς, το όνειρο απατηλό για ένα σούπερ – κόλπο που θα βγάλει τους ήρωες στον «αφρό» και θα «ρεφάρουν». Τίποτα από όλα αυτά, φυσικά, δεν θα συμβεί, καθώς ο νεοφιλελευθερισμός και ο άγριος καπιταλισμός δεν αφήνουν πολλά περιθώρια, οδηγώντας τελικώς τους ανθρώπους στα άκρα…
Η άποψή μας: Ελεύθερη διασκευή ενός πολύ σημαντικού πολιτικού έργου του 20ου αιώνα που καταφέρνει να συνδυάζει πολλά στοιχεία, παραμένοντας αυθεντικό από την αρχή μέχρι το τέλος, σε μια παράσταση – εμπειρία στον αφιλόξενο βιομηχανικό χώρο ενός παλιού εργοστασίου. Απολύτως στο στοιχείο του ο Μπισμπίκης υπερασπίζεται το κοινωνικό περιθώριο, χωρίς να το εξωραΐζει και δείχνει να το γνωρίζει σε βάθος. Εξαιρετικές ερμηνείες από όλους τους συντελεστές, με τον Θοδωρή Σκυφτούλη να αποδεικνύει γιατί θεωρείται ένας από τους καλύτερους ηθοποιούς της γενιάς του.
Η ταυτότητα της παράστασης
Σκηνοθεσία: Βασίλης Μπισμπίκης
Μετάφραση – ελεύθερη απόδοση: Σοφία Αδαμίδου
Σχεδιασμός φωτισμών: Δημήτρης Κατσαΐτης
Σκηνικά – κοστούμια: ΟΜΑΔΑ CARTEL
Οργάνωση παραγωγής: Φαίη Τζήμα
Τεχνική Διεύθυνση: Γιανμάζ Ερντάλ
Κατασκευή σκηνικού: Ομάδα Cartel
Φωτογραφίες: Ελίνα Γιουνανλή
Παραγωγή: Ομάδα CARTEL
Παίζουν: Βασίλης Μπισμπίκης, Θοδωρής Σκυφτούλης, Έρρικα Μπίγιου, Στέλιος Τυριακίδης, Αλέξανδρος Κουκιάς, Γιώργος Σιδέρης, Λευτέρης Αγουρίδας, Γιανμάζ Ερντάλ, Ελένη Γεωργακοπούλου, Δαυΐδ Σταμούλος
Εισιτήρια εδώ και περιορισμένα εισιτήρια στο ταμείο του θεάτρου
Τεχνοχώρος Cartel: Λ. Κηφισού 41, 12242 Αιγάλεω (εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας Μουζάκης), Στάση μετρό Ελαιώνας.
