Η παράσταση που φέρνει ξανά στο προσκήνιο έναν μύθο της ελληνικής μουσικής, ξεχωρίζει τόσο για την ερευνητική δουλειά όσο και τη σκηνική αποτύπωση, που απέχει πολύ από τις συνηθισμένες σύγχρονες μουσικές παραστάσεις
Το έργο σε σκηνοθεσία Ιόλης Ανδρεάδη και κείμενο δικό της και του Άρη Ασπρούλη αποτελεί ένα ξεχωριστό ταξίδι στη ζωή και τη μουσική του παγκόσμιου Μανώλη Χιώτη, το οποίο εκτυλίσσεται πάνω σε ένα μαγικό πάλκο. Ένα απολαυστικό μουσικοθεατρικό θέαμα, μαζί με ένα μοναδικό πρωταγωνιστικό καστ (ανάμεσά του η Πίτσα Παπαδοπούλου σε ρόλο έκπληξη) και ζωντανή ορχήστρα, που συγκινεί κάθε βράδυ το κοινό που κατακλύζει το Αίθριο του Κέντρου Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος».
Πάνω σε ένα μαγικό πάλκο, μέσα σε έναν κόσμο μεταξύ πραγματικότητας και ονείρου, ο Μανώλης Χιώτης και τα κοντινά στη ζωή του πρόσωπα, μιλούν σε πρώτο ενικό. Εξομολογούνται. Όχι φήμες. Όχι ψευδείς ιστορίες. Εξομολογούνται τον πυρήνα του ήθους και του σύμπαντος που αποτέλεσε ο σπουδαίος αυτός δημιουργός. Έναν πυρήνα σημαδεμένο από την απώλεια, τον πόνο, τον φθόνο, τη σκληρή δουλειά, αλλά και την επιτυχία, την αναγνώριση, την έμπνευση, τον έρωτα, την τόλμη, την πρωτοπορία, την τιμιότητα και την ανθρωπιά.
Το έργο παρακολουθεί τη ζωή του Μανώλη Χιώτη από τη γέννηση μέχρι το θάνατό του, με σταθμούς-κλειδιά και μεγάλες στιγμές στην καλλιτεχνική του πορεία, αλλά και στην προσωπική του ζωή, εκεί όπου, ιδιωτικά, κρίνεται η επαφή του ανθρώπου με το θείο και το αν ο κάθε άνθρωπος πήρε και έδωσε εκείνο το μερίδιο αγάπης για το οποίο ήταν προορισμένος. Με την παρουσία σημαντικών τραγουδιών, όπως «Περασμένες μου αγάπες», «Ηλιοβασιλέματα», «Ο Πασατέμπος», «Το γκαρσόνι», «Σβήσε τη Φλόγα», «Απόψε φίλα με», «Μοιάζεις κι εσύ σαν Θάλασσα» και άλλων μεγάλων επιτυχιών, στη νέα σκηνοθεσία της Ιόλης Ανδρεάδη ένα ανσάμπλ ηθοποιών και μουσικών καταδύεται στην ψυχή του παγκόσμιου και αιώνιου Μανώλη Χιώτη.
Το σκηνικό της παράστασης είναι εμπνευσμένο από το κοσμικό κέντρο ΠΙΓΚΑΛ’Σ του Μανώλη Χιώτη (Πατησίων 12) όπου όπως η μπάντα έπαιζε μέσα σε ένα κλειστό κοχύλι, έτσι και το τωρινό ανέβασμα έχει το ίδιο background. Ο αληθινός με τον θεατρικό χρόνο περιπλέκονται, οι ηλικίες και οι χρονολογίες εκμηδενίζονται, οι φωνές των ζωντανών και των νεκρών ηχούν ισότιμα και τα όνειρα των ανθρώπων δεν γνωρίζουν τελειωμό. Ο Μανώλης Χιώτης και τα κοντινά στη ζωή του πρόσωπα, μιλούν σε πρώτο ενικό. Εξομολογούνται τον πυρήνα του ήθους και του σύμπαντος που αποτέλεσε ο σπουδαίος αυτός δημιουργός. Έναν πυρήνα σημαδεμένο από την απώλεια, τον πόνο, τον φθόνο, τη σκληρή δουλειά, αλλά και την επιτυχία, την αναγνώριση, την έμπνευση, τον έρωτα, την τόλμη, την πρωτοπορία, την τιμιότητα και την ανθρωπιά.
Ο γιος του Μανώλη Χιώτη, Διαμαντής Χιώτης, με την άδεια και τη συμβολή του οποίου ανέβηκε το έργο, αναφέρει σχετικά: «Όπως ένα τραγούδι εξομολογείται μια ιστορία, έτσι και η Ιόλη Ανδρεάδη με τον Άρη Ασπρούλη αγκάλιασαν σταθμούς της ζωής του Μανώλη και τους επένδυσαν με τα τραγούδια του. Γίνονται αναφορές μέσω ενός ονείρου σε κάποιες καταστάσεις που ήταν ’απείραχτες’, με ευγένεια, χωρίς να προσβάλλει. Όπως και διορθώνει κάποιους μαέστρους της σαχλαμάρας που έχουν ξεπηδήσει κατά καιρούς “γνωρίζοντας”. Η Ιόλη και ο Άρης εργάστηκαν με αφομοίωση, κατανόηση, στοργική μεταχείριση στα του Μανώλη και τον έντυσαν με το πανωφόρι του σεβασμού, ραμμένο με την τέχνη τους. Αυτά τα κομμάτια της ζωής του Μανώλη έχουν περιτυλιχτεί με αγάπη και αλήθεια, και σαν θεατρικό έργο παρασύρεται σε υψηλότερο κραδασμό με την καθοδήγηση της σκηνοθέτιδας Ιόλης και τις ευαισθησίες των ηθοποιών».
Η άποψή μας: Κείμενο τολμηρό, διεισδυτικό και αποκαλυπτικό ανά στιγμές, μοντέρνα και ευρηματική σκηνοθεσία που ενορχηστρώνει αριστοτεχνικά τις σκηνές χωρίς να εκβιάζει το συναίσθημα και ένα καταξιωμένο καστ καλλιτεχνών συνθέτουν μια ξεχωριστή παράσταση, πέρα από τις εύπεπτες μουσικές βιογραφίες των μοντέρνων καιρών. Το έργο φέρει στοιχεία μαγικού, Φελλινικού ρεαλισμού αλλά και αυθεντικής λαϊκής ατμόσφαιρας, που με έναν μοναδικό τρόπο καταφέρνει να εμβαθύνει στον ψυχισμό και την καρδιά του μεγάλου καλλιτέχνη.
Η ταυτότητα της παράστασης
Παίζουν και τραγουδούν: Πίτσα Παπαδοπούλου (Μητέρα Μανώλη Χιώτη σε συγκεκκριμένες παραστάσεις)
Γεράσιμος Γεννατάς (Μανώλης Χιώτης)
Πέννυ Μπαλτατζή (Μαίρη Λίντα)
Βανέσα Αδαμοπούλου (Ζωή Νάχη, Grace Kelly)
Αργύρης Αγγέλου (Μουσικός, Κομπέρ, Κώστας Χατζηχρήστος)
Βασίλης Μαργέτης (Μίκης Θεοδωράκης, Πατέρας Μανώλη Χιώτη)
Ελένη Μισχοπούλου (Μητέρα Μανωλη Χιώτη, Μαρία Κάλλας)
Κωνσταντίνος Μουταφτσής (πολλαπλοί ρόλοι)
Θάνος Κόνιαρης (πολλαπλοί ρόλοι)
Μουσικοί: Παύλος Παφρανίδης (Ενορχήστρωση – Διδασκαλία, Μπουζούκι), Βαγγέλης Καλαμάρας (Ντραμς, Κρουστά), Κατερίνα Σεγκούνα-Πλιόγκου, (Βιολοντσέλο), Κωνσταντίνος Σαπούνης (Τρομπέτα), Κώστας Μπουντούρης (Κιθάρα)
Κείμενο: Ιόλη Ανδρεάδη & Άρης Ασπρούλης
Σκηνοθεσία: Ιόλη Ανδρεάδη
Σκηνογραφία: Μαρία Φιλίππου
Κοστούμια: Νίκος Χαρλαύτης
Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου
Ζωγραφική σκηνικού – Φροντιστήριο: Βαλεντίνο Βαλάσης
Βοηθός Σκηνοθέτη: Σεμίνα Πανηγυροπούλου
Επιστημονικός Συνεργάτης: Δημήτρης Μανιάτης
Διάρκεια: 140 λεπτά
Κλείστε το εισιτήριό σας εδώ
