Ο Φρανσουά Οζόν πετυχαίνει το ιδανικό με μια ατμοσφαιρική, αινιγματική, εκλεπτυσμένη και βαθιά προσωπική διασκευή του εμβληματικού έργου του Αλμπέρ Καμύ, που παίζεται αυτήν την περίοδο στους κινηματογράφους.
Μια από τις πιο εμβληματικές ιστορίες του 20ού αιώνα, Ο ΞΕΝΟΣ, το κλασικό αριστούργημα του Αλμπέρ Καμύ, μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη από τον François Ozon, σε μια νέα κινηματογραφική προσέγγιση που κινείται ανάμεσα σε υπαρξιακό δράμα, αστυνομικό θρίλερ και δικαστική ταινία. Με φόντο το Αλγέρι της δεκαετίας του ’30, Ο ΞΕΝΟΣ παρακολουθεί έναν άνθρωπο που δεν παίζει το παιχνίδι των κοινωνικών συμβάσεων, γι’ αυτό γίνεται ξένος μέσα στον ίδιο του τον κόσμο.
Αλγέρι, 1938. Ο Μερσώ, ένας ήσυχος και ασήμαντος υπάλληλος γύρω στα τριάντα, θάβει τη μητέρα του χωρίς να δείξει το παραμικρό συναίσθημα. Την επόμενη ημέρα ξεκινά μια σχέση με τη Μαρί, συνάδελφό του στη δουλειά, και επιστρέφει στη ρουτίνα του. Όμως ο γείτονάς του, Ρεϊμόν Σιντές, διαταράσσει την καθημερινότητά του και τον μπλέκει σε ύποπτες ιστορίες, μέχρι που, μια μέρα με ανυπόφορη ζέστη, ένα τραγικό γεγονός σε μια παραλία θα αλλάξει τα πάντα…
Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο François Ozon, ένας από τους πιο σημαντικούς σύγχρονους Γάλλους δημιουργούς, γνωστός για το κοφτερό, κομψό του ύφος και τη διαρκή του περιέργεια απέναντι στην ανθρώπινη συμπεριφορά, την ταυτότητα και την έννοια του «παράταιρου». Με διεθνή πορεία που περιλαμβάνει τίτλους όπως 8 Women, Swimming Pool, Frantz και Summer of 85, ο Ozon έχει μια σταθερή παρουσία στα μεγάλα φεστιβάλ, ενώ το έργο του έχει συγκεντρώσει πλήθος υποψηφιοτήτων (BAFTA/César) και διακρίσεων.
Ο ίδιος εξηγεί ότι μέσα από την ταινία θέλησε να «κατανοήσει το μυστήριο» του Μερσώ και να προσεγγίσει κινηματογραφικά την «αδιαφορία του κόσμου» χωρίς να χάνει την αισθησιακή, σωματική διάσταση του υλικού.
Στην κινηματογραφική του προσέγγιση, ο Ozon δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη σχέση των δύο κοινοτήτων της εποχής και στη συνολική κοινωνική ατμόσφαιρα της Αλγερίας του ’30, ενσωματώνοντας στοιχεία που ενισχύουν τη σύγχρονη πρόσληψη του έργου και φωτίζουν τη διάσταση του «ξένου» μέσα σε έναν κόσμο αυστηρών συμβάσεων και ιεραρχιών.
Στον εμβληματικό ρόλο του Μερσώ, ο Benjamin Voisin δίνει μια ερμηνεία χτισμένη πάνω στη σιωπή, την παρατήρηση και την εσωτερική ένταση, ενώ δίπλα του η Rebecca Marder φέρνει στη Μαρί ζωντάνια, αισθησιασμό και μια δυναμική παρουσία που λειτουργεί ως ισχυρός αντίποδας στον κλειστό κόσμο του ήρωα. Ο Pierre Lottin υποδύεται τον Raymond Sintès, με μια γοητευτική αλλά και απειλητική ενέργεια, ενώ στο πλευρό τους συναντάμε τον Denis Lavant ως Salamano και τον Swann Arlaud στον ρόλο του Ιερέα, συνθέτοντας ένα καστ που ενώνει γνώριμους συνεργάτες του Ozon με πρόσωπα της νεότερης γενιάς του γαλλικού σινεμά.
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 122’
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: François Ozon
ΣΕΝΑΡΙΟ: François Ozon, Philippe Piazzo (Βασισμένο στο μυθιστόρημα του Αλμπέρ Καμύ)
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Benjamin Voisin, Rebecca Marder, Pierre Lottin, Denis Lavant, Swann Arlaud
Η διασκευή εγκρίθηκε και υποστηρίχθηκε από την Catherine Camus, κόρη του συγγραφέα, η οποία διάβασε το σενάριο και συνέβαλε με πληροφορίες για τις συνθήκες γραφής και το πλαίσιο του έργου.
