Το Zeitgeist συνάντησε τον καινούριο ομοσπονδιακό τεχνικό για να ανακαλύψει τις πρώτες κινήσεις και τη φιλοσοφία που θα ακολουθήσει στο κτίσιμο της νέας εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου.
Ψηλός, fit, νευρώδης. Ανοιχτός να μιλήσει, επικοινωνιακός, προσιτός στον κόσμο. Γελαστός. Αυτό είδα από τον Γκουστάβο Πογέτ. Έναν άνθρωπο, οποίος δεν θα διστάσει να φωτογραφηθεί με κόσμο που θα τον σταματήσει στον δρόμο. Μπροστά στα μάτια μου ένας οπαδός της ΑΕΚ του έλεγε: «Κόουτς, μόνο ΑΕΚ». Και ο Πογέτ απάντησε: «Εθνική ομάδα» σηκώνοντας τη γροθιά του. Με σπινθηροβόλο βλέμμα. Και με ευθείες απαντήσεις χωρίς φιοριτούρες και περικοκλάδες.
Αυτή ήταν η εντύπωσή μου από την γνωριμία μου με τον νέο προπονητή της Εθνικής μας ομάδας. Φυσικά του ευχήθηκα καλή επιτυχία. Την έχουμε ανάγκη. Από το 2014 έχουμε να δούμε την ομάδα να πηγαίνει σε τελικά μεγάλης διοργάνωσης. Και σε δύο χρόνια έχουμε την επέτειο 20 ετών από το έπος της Πορτογαλίας.
Επειδή ο Ουρουγουανός τεχνικός έχει ξαναπεράσει από τα μέρη μας, τον ρώτησα αν του αρέσει η ζωή στην Ελλάδα και μου κούνησε το κεφάλι του, που σημαίνει «παρά πολύ». Μετά μου είπε: «Χρειάζεται, όμως, προσοχή. Να νομίσεις ότι επειδή η ζωή στην Ελλάδα είναι ωραία, θα κάνεις ρηλάξ. Και εγώ δεν έχω έρθει για ρηλάξ». Και όταν του ζήτησα να μου πει αν μοιάζει η ζωή στην Ελλάδα με την Ουρουγουάη, μου είπε: «Η διαφορά είναι ότι οι εποχές εκεί είναι πιο καθαρές. Εκεί είναι χειμώνας και όταν είναι χειμώνας, είναι χειμώνας, είναι φθινόπωρο, είναι άνοιξη, είναι καλοκαίρι». Προφανώς εννοούσε, ότι στην Ελλάδα μέσα στον χειμώνα έχουμε και διαλλείματα καλοκαιριού. Ο Φλεβάρης και αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει, όπως λέει το ρητό.
Τον ρώτησα από τα όσα έχει δει, από τα βίντεο που μελέτησε με την Εθνική ομάδα, ποια είναι η αδυναμία μου είπε: «Όταν η ομάδα παίζει απέναντι σε μεγάλους αντιπάλους είναι πάντα καλή. Το θέμα είναι τι κάνει όταν παίζει με μικρότερους ή με ισάξιους αντιπάλους και νομίζουμε ότι θα είναι εύκολα παιχνίδια. Κανένα παιχνίδι δεν είναι εύκολο».
Και τότε που αναρωτήθηκα αν είναι θέμα μυαλού, καρδιάς ή ταλέντου, μου επεσήμανε: «Είναι θέμα νοοτροπίας. Αλλά είναι κάτι φυσιολογικό. Είναι όπως όταν περνάς έναν άδειο δρόμο και είσαι αμέριμνος, ενώ αν περάσει τη λεωφόρο με τα αυτοκίνητα θα τρέξεις».
Η κουβέντα μας γύρισε πιο πίσω. Είπα στον Πογέτ, πώς όταν η Εθνική μας ομάδα πήρε το Euro με τον Ότο Ρεχάγκελ ή όταν έκανε επιτυχίες με τον Φερνάντο Σάντος, βασίστηκε στην πολύ καλή άμυνά της. Μετά, του τόνισα, ότι αρχίσαμε όλοι να λέμε πως η ομάδα πρέπει να παίξει πιο δημιουργικό ποδόσφαιρο και χάθηκε η ταυτότητα που είχε. Και εκεί με διέκοψε: «Με τον προηγούμενο προπονητή, η ομάδα ήταν καλά οργανωμένη στην άμυνα». Δεν διαφώνησα, αλλά ρώτησα: «Ποιο είναι ο καλύτερος τρόπος;». Μου είπε: «Η ισορροπία. Και αναλόγως τον αντίπαλο να είσαι λίγο περισσότερο αμυντικός ή λίγο περισσότερο επιθετικός. Δεν είναι πάντα εύκολο αυτό. Και θέλω να σου πω το εξής. Η ισπανική εθνική ομάδα λέγεται επίλεκτη ομάδα. Δηλαδή, πρέπει να επιλέξεις τους παίκτες. Όχι αυτούς με τα μεγαλύτερα ονόματα, αλλά τους καταλληλότερους με βάσει τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά τους».
Και από εκεί φτάσαμε στον Γιάννη Αντετοκούνμπο. Πώς συνέβη αυτό; Με βάση αυτό που μου είπε, αλλά και τα όσα είχε πει στην παρουσίαση του από την ΕΠΟ, ότι δηλαδή, θέλει πάθος για την Εθνική, όπως συμβαίνει στο ελληνικό μπάσκετ -που το γνωρίζει γιατί αγαπά το μπάσκετ- και έχει παίξει και μπάσκετ, του είπα ότι το ίδιο πρόβλημα με τους καταλληλότερους παίκτες, έχουμε στην Εθνική μπάσκετ. Δηλαδή, ότι το θέμα είναι να βρούμε τους καταλληλότερους παίκτες να ανοίγουν το γήπεδο στο Γιάννη, δηλαδή, καλούς σουτέρ και όχι και τους καλύτερους παίκτες, που μπορεί να έχουν το ίδιο στιλ παιχνιδιού με τον Αντεντοκούνμπο.
Τα μάτια του έλαμψαν. «Αυτό είναι», μου είπε και πρόσθεσε: «Το κατάλαβες. Είναι το τι θα παίξεις. Αυτό που θα επιλέξεις να παίξεις πρέπει να έχεις τους κατάλληλους παίκτες ή με βάση τα χαρακτηριστικά των παικτών που έχεις θα επιλέξεις να παίξεις για αυτόν. Αν έχεις έναν πολύ δυνατό σέντερ φορ θα πρέπει να υποστηρίξεις το παιχνίδι του από τα άκρα, αυτό είναι ένα παράδειγμα».
Ο Πογέτ θα κάνει γνωστές σύντομα τις επιλογές του για τους παίκτες. Όπως μου έδωσε να καταλάβω έχει ξεκινήσει με μία λίστα με περίπου 40 – 45 παίκτες για να καλέσει 30, να τους δει στα φιλικά που έρχονται με το Μαυροβούνιο και τη Ρουμανία. Όταν θα είναι μαζί με τους παίκτες, θα μιλήσει με όλους και φυσικά με τον καθένα ξεχωριστά και τότε θα αρχίσει να φτιάχνεται η ομάδα. Καλή δύναμη κόουτς και καλή επιτυχία!
Διαβάστε περισσότερα
Ότο Ρεχάγκελ: η πραγματική ιστορία (ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ)
Γιάννης Αντετοκούνμπο: «Μόνο μέσα από τις δυσκολίες γίνεσαι καλύτερος»
Η Ουρουγουάη είναι ελληνική!
