Περισσότερο σασπένς, περισσότερη αγωνία, μεγαλύτερη επιβάρυνση για τους παίκτες, αλλά και πολλά άλλα, όπως το πιο αποδοτικό ποντάρισμα, το σημείο που έρχεται σπάνια και άλλα, πρώτα εδώ!
Στη σημερινή εποχή ό,τι γίνεται στο ποδόσφαιρο αποσκοπεί στην δημιουργία περισσότερων κερδών, είναι εξ άλλου μέρος της φιλελεύθερης οικονομίας. Περισσότερα παιχνίδια, περισσότερα λεφτά, το απλοϊκό δόγμα της νεοφιλελέλευθερης κατάστασης κι ας φωνάζουν οι ποδοσφαιριστές ότι δεν αντέχουν άλλο, ας έχουν κλατάρει. Την απάντηση της έδωσε ο πρώην πρόεδρος των ευρωπαϊκών ομάδων και νυν CEO της Μπάγερν Μονάχου, παλιά σούπερ δόξα του ποδοσφαίρου, Καρλ Χάιντζ Ρουμενίγκε. Ακούστε τον: «Οι παίκτες πρέπει να παίζουν όσο το δυνατόν περισσότερα παιχνίδια, διότι από εκεί αντλούνται τα χρήματα για να πληρώνονται τεράστια ποσά». Μόνο που δεν είπε κατ’ αναλογία, πόσα εισπράττουν οι ποδοσφαιριστές σε σχέση με το παραγόμενο προϊόν. Ούτε είπε πόσο μπορούν να αντέξουν οι ποδοσφαιριστές. Αλήθεια, ακούσατε τα τελευταία χρόνια να πιαστεί ποδοσφαιριστής ντοπαρισμένος; Γιατί άραγε;
Το Champions League άλλαξε τρόπο διεξαγωγής για πρώτη φορά μετά από χρόνια. Δεν υπάρχουν, πλέον, οι οκτώ όμιλοι των τεσσάρων ομάδων, αλλά η League phase. Ενιαίος όμιλος, όπου η κάθε ομάδα δίνει τέσσερα ματς εκτός έδρας και άλλα τέσσερα διαφορετικά εντός έδρας. Δύο παραπάνω από ό,τι στο προηγούμενο format των ομίλων.
Το ζητούμενο για την UEFA, η οποία, πλέον, είναι ξεκάθαρα εμπορικός οργανισμός ήταν το θέαμα του νέου format. Γκολ, δηλαδή. Όσο το δυνατόν περισσότερα γκολ. Κάθε ένα γκολ είναι και μία εμπορική συμφωνία. Όσο περισσότερα, τόσο καλύτερα. Λοιπόν, έχουν και λέμε, για το πετυχημένο εγχείρημα της UEFA με τον ενιαίο όμιλο League phase: Σε 144 αγώνες σημειώθηκαν 470 γκολ, μέσος όρος 3.27 γκολ ανά ματς, ο μεγαλύτερος από καταβολής διοργάνωσης. Τα περισσότερα γκολ σημειώθηκαν την 5η αγωνιστική με 67 γκολ (40 και 27) και αμέσως μετά τα 64 στην τελευταία αγωνιστική. Το ρεκόρ των γκολ καταγράφηκε στο χρονικό διάστημα 76’ -90’. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Διότι ο οργανισμός των παικτών αρχίζει και εξασθενεί στο τελευταίο τέταρτο του αγώνα. Και η χαλάρωση, φέρνει γκολ. Επίσης σημαντικό στοιχείο του νέου format είναι πως σε 144 παιχνίδια σημειώθηκαν μόλις 18 ισοπαλίες, ποσοστό μόλις 12,5%.
Και μερικά ενδιαφέροντα στατιστικά στοιχεία: Η Μπαρτσελόνα είχε την καλύτερη επίθεση με 28 γκολ και η Μάντσεστερ Σίτι την κατοχή μπάλας με 64,9% και το μεγαλύτερο ποσοστό ορθών μεταβιβάσεων (92,5%). Αντίστοιχα, η Σάλτσμπουργκ ξεχώρισε με τα περισσότερα τάκλιν (148) και η Μονακό με τις περισσότερες ανακτήσεις μπάλας (371). Οι Λεβαντόφσκι (Μπαρτσελόνα) και Γκιρασί (Ντόρτμουντ) οδηγούν τη λίστα των σκόρερ με 9 γκολ, ενώ ο Χάαλαντ (Μάντσεστερ Σίτι) έχει τις περισσότερες (17) προσπάθειες στην εστία. Ο Ντε Κεϊτελάρε (Αταλάντα), ο Ραφίνια (Μπαρτσελόνα) και ο Φρίμπονγκ (Λεβερκούζεν) διακρίνονται με τις περισσότερες ασίστ (από 5), με τον Κασασό (Μπαρτσελόνα) να έχει τα περισσότερα τάκλιν (33) και τον Πάτσο (Παρί Σεν Ζερμέν) τις περισσότερες ανακτήσεις μπάλας (71).
Τελικά όμως, άρεσε ή όχι το νέο format του Champions League; Η απάντηση είναι σαφώς καταφατική, παρότι στην αρχή η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων του ποδοσφαίρου, αλλά και των απλών φιλάθλων, αντιμετώπισε με επιφυλάξεις και σκεπτικισμό το νέο format διεξαγωγής των τριών ευρωπαϊκών διοργανώσεων που είχε εξαγγείλει η UEFA μερικούς μήνες νωρίτερα. Σε πολλούς έμοιαζαν ακατανόητα η συνύπαρξη 36 ομάδων σε έναν ενιαίο όμιλο, οι διαφορετικοί αντίπαλοι και η μη ύπαρξη αγώνων ρεβάνς, ο υποχρεωτικός ανταγωνισμός με δύο αντιπάλους από τέσσερα διαφορετικά γκρουπ δυναμικότητας, ο πολύ μεγαλύτερος αριθμός αγώνων σε σχέση με το προηγούμενο σύστημα (144 έναντι 96), το μπέρδεμα με τον αναμενόμενο συνωστισμό στην τελική βαθμολογία και τα κριτήρια σε περίπτωση ισοβαθμίας.
Όλοι οι φόβοι διαψεύσθηκαν στην πορεία. Το νέο format αποδείχθηκε πολύ συναρπαστικό και απάλλαξε την πρώτη φάση των διοργανώσεων από τη… βαρεμάρα και τη βαθμολογική αδιαφορία. Με το προηγούμενο σύστημα των 32 ομάδων σπάνια οι δύο κορυφαίες ομάδες των 8 ομίλων αντιμετώπιζαν κίνδυνο αποκλεισμού. Με το νέο format, τα πάντα, ακόμη και οι πιο μικρές λεπτομέρειες, έχουν μεγάλη σημασία. Αδιάφορες ομάδες την τελευταία αγωνιστική ήταν μόνο αυτές που ακόμη κι αν νικούσαν δεν είχαν ελπίδες πρόκρισης. Ακόμη κι έτσι, όμως, επηρέαζαν τις υπόλοιπες οι οποίες κυνηγούσαν έστω ένα παραπάνω γκολ για να βελτιώσουν τη θέση τους στις πιθανές ισοβαθμίες, ώστε να έχουν θεωρητικά πιο προσιτό αντίπαλο στις επόμενες φάσεις.
