Σχόλια και εντυπώσεις από το ενδιαφέρον ανέβασμα του εμβληματικού αμερικανικού δράματος, δια χειρός Δημήτρη Καρατζιά
Η ταινία «Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν» (They Shoot Horses, Don’t They?) παρουσιάστηκε στο σινεμά το 1969, σε σκηνοθεσία Σίντνεϊ Πόλακ, βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Χόρας ΜακΚόι. Με πρωταγωνιστές τους Τζέιν Φόντα, Μάικλ Σαραζίν, Γκιγκ Γιανγκ, Σουζάνα Γιορκ, Ρεντ Μπάτονς, Μπρους Ντερν και Μπόνι Μπεντέλια, προτάθηκε για 9 βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Σκηνοθεσίας και χάρισε στον Γκιγκ Γιανγκ το Όσκαρ Β’ Ανδρικού Ρόλου.
Τώρα, ο Δημήτρης Καρατζιάς και ο Μάνος Αντωνιάδης μεταφέρουν στη σκηνή, τη βασισμένη σε αληθινά γεγονότα, συγκλονιστική νουβέλα, που κινείται σε παρόμοια ιστορικό – κοινωνικά πλαίσια με τον εμβληματικό Θάνατο του Εμποράκου. Βρισκόμαστε στο 1932, στην «Αμερική της Μεγάλης Ύφεσης, μιας περιόδου οικονομικής εξαθλίωσης, φτώχειας, ανεργίας, μετανάστευσης και απόγνωσης για την πλειονότητα των ανθρώπων. Σε μια αποβάθρα αναψυχής, στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια, δίπλα στο Χόλιγουντ, ένας ακόμη μαραθώνιος χορού ξεκινάει. Δεκάδες νέοι, φτωχοί, άνεργοι και άστεγοι, θύματα της κρίσης που μαστίζει τη χώρα, διεκδικούν μια θέση. Κίνητρο το μεγάλο έπαθλο (1500 δολάρια περιμένουν το νικητήριο ζευγάρι) αλλά και η δωρεάν διαμονή και διατροφή για όσο κρατήσει ο χορός. Στόχος ένα καλύτερο μέλλον, μια πιο ανθρώπινη ζωή και γιατί όχι, μια καριέρα στον κινηματογράφο.
Οι μαραθώνιοι αυτοί προσέλκυαν κυρίως ανέργους, φτωχούς και παραβατικούς που προσπαθούσαν να επιβιώσουν διεκδικώντας μια θέση στο θαμπό Αμερικάνικο όνειρο. Πολλοί από τους συμμετέχοντες αποκτούσαν χορηγούς, οι οποίοι για να εξασφαλίσουν τη διαφήμιση των προϊόντων τους, έφταναν στο σημείο να τους ταΐζουν ακόμη και 12 φορές την ημέρα, ελπίζοντας ότι με αυτό τον τρόπο τους έδιναν περισσότερη ενέργεια. Αυτό έκανε τη συμμετοχή στους μαραθώνιους χορού ακόμα πιο περιζήτητη, καθώς ελάχιστοι είχαν τη δυνατότητα να τρώνε τόσο πολύ. Το κοινό πλήρωνε καθημερινά εισιτήριο για να παρακολουθήσει αυτά τα άγρια show που συνδυάζανε τη μουσική και το χορό, το τραγούδι και το θέατρο με το δράμα όλων αυτών των ανθρώπων. Κάποιοι από αυτούς έφευγαν νεκροί ή κατεστραμμένοι για πάντα, ψυχικά και σωματικά.
Ένας αγώνας αντοχής και όχι Τέχνης, με απάνθρωπους κανόνες. Οι διαγωνιζόμενοι έπρεπε με κάθε τρόπο να παραμείνουν όρθιοι, χορεύοντας αδιάκοπα, καθημερινά με ελάχιστα διαλείμματα, για μέρες, εβδομάδες, μήνες, μέχρι τελικής κατάρρευσης. Νικητής, το τελευταίο ζευγάρι που θα κρατηθεί όρθιο. Για 52 μέρες, παρακολουθούμε τις ιστορίες δώδεκα συμμετεχόντων και των διοργανωτών του διαγωνισμού. Από την μία, οι ζωές, τα όνειρα, οι ελπίδες, οι προσπάθειες, οι αποτυχίες και από την άλλη η εκμετάλλευση της ανθρώπινης ανάγκης, η εξαθλίωση ως ψυχαγωγία και η απελπισία ως θέαμα. Άνθρωποι που ωθούνται πέρα από τα σωματικά και ψυχικά τους όρια προς τέρψιν του κοινού. Όλα επιτρέπονται φτάνει να έρθουν κι άλλοι θεατές, που γίνονται συμμέτοχοι στο θέαμα, που διψάνε για την πτώση των χορευτών, ανακουφισμένοι που οι ίδιοι παραμένουν θεατές κι όχι διαγωνιζόμενοι σε αυτό το σκληρό παιχνίδι επιβίωσης.
Η άποψή μας: Ένα σπάνιο ανέβασμα ενός κλασικού αμερικανικού δράματος στα εγχώρια θεατρικά δρώμενα, με πράξεις υψηλής έντασης και ξέφρενου -εσωτερικού και εξωτερικού- ρυθμού. Η σκηνοθεσία καθιστά το κοινό μέρος των χορευτικών μαραθωνίων και πετυχαίνει να δείξει τις συνδέσεις του μίζερου τότε (μαραθώνιοι χορού) με το ιλουστρασιόν τώρα (reality, μουσικοί διαγωνισμοί κ.λπ.), ειδικά όταν η παράσταση αποκτά συναισθηματικό βάθος (στο δεύτερο μέρος) και ξεφεύγει από το πολύβουο πάλκο. Αξιοσημείωτη η παρουσία της Τριανταφυλλιάς Ταμπαλιάκη στο ρόλο που έπαιξε η Τζέιν Φόντα στην ταινία (Γκλόρια), απόλυτα πειστικός ο Νίκος Ιωαννίδης ως εκμαυλιστής κονφερασιέ, ενώ ο Γιώργος Σεϊταρίδης ως αυθεντικός «looser» και θύμα μιας εποχής -ακόμη κι αν κερδίσει- σκιαγραφεί ήσυχα τις ποιότητες μιας πτώσης που οδηγούν μαθηματικά στο απονενοημένο.
Η ταυτότητα της παράστασης
Συγγραφέας: Horace McCoy
Μετάφραση, διασκευή: Δημήτρης Καρατζιάς – Μάνος Αντωνιάδης
Σκηνοθεσία, δραματουργική επεξεργασία: Δημήτρης Καρατζιάς
Πρωτότυπη μουσική / Ηχητικό τοπίο / Τραγούδια – Στίχοι: Μάνος Αντωνιάδης
Σκηνικά – Κοστούμια: Γιώργος Λυντζέρης
Σχεδιασμός φωτισμών: Βαγγέλης Μούντριχας – Σεμίνα Παπαλεξανδροπούλου
Χορογράφος: Ναταλία Βαγενά
Παίζουν: Νίκος Ιωαννίδης, Γιώργος Σεϊταρίδης, Τριανταφυλλιά Ταμπαλιάκη, Ορνέλα Λούτη, Δήμητρα Κολλά, Νικόλας Μπράβος, Στέφανος Κακαβούλης, Χριστίνα Σαμπανίκου, Σωτήρης Μεντζέλος, Αντώνης Αντωνίου, Θάνος Κρομμύδας, Αγάπη Παπαθανασιάδου, Ευάγγελος Ανδρέας Εμμανουήλ, Όλγα Θανασιά, Αλεξάνδρα Γαϊδατζή, Παρασκευή Αλίρη και η Γιάννα Σταυράκη.
Παραστάσεις κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 20:30
Διάρκεια: 140′
Θέατρο Έν Άθήναις, Ιάκχου 19, Γκάζι
Κλείστε το εισιτήριό σας εδώ
* Η παράσταση είναι ακατάλληλη για ανήλικους (σκληρό λεξιλόγιο, γυμνό, σκηνές βίας και σεξ)
