Για δέκατη συνεχή χρονιά το εμβληματικό και πολυεπίπεδο έργο του Άρη Αλεξάνδρου για τον Εμφύλιο μετουσιώνεται από τον Φώτη Μακρή σε έναν πολύ ενδιαφέρον μονόλογο που έχει αγκαλιαστεί από το κοινό, με αλλεπάλληλα sold out.
Ο Άρης Αλεξάνδρου (1922-1978) υπήρξε μια από τις πιο ιδιαίτερες και ανήσυχες φωνές της μεταπολεμικής ελληνικής λογοτεχνίας, με έντονη πολιτική και υπαρξιακή σκέψη. Γεννημένος το 1922, έζησε τα τραύματα του Εμφυλίου και τις διώξεις λόγω των ιδεών του, εμπειρίες που σημάδεψαν βαθιά το έργο του. Το μυθιστόρημά του «Το Κιβώτιο» γράφτηκε επί Χούντας, κατά την αυτοεξορία του στο Παρίσι, ως απάντηση στις πολιτικές απογοητεύσεις. Αποτελεί μια αλληγορία για την αποτυχία του Κομμουνισμού και τη διάψευση των συλλογικών οραμάτων, αποδομεί τις βεβαιότητες και θέτει ερωτήματα για την αλήθεια και την πίστη και ενώ θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα ελληνικά μυθιστορήματα του 20ού αιώνα παραμένει επίκαιρο, καθώς αγγίζει διαχρονικά ζητήματα ιδεολογίας και ανθρώπινης ευθύνης.
Η υπόθεση έχει ως εξής: Στα τέλη του ελληνικού εμφυλίου πολέμου, μια ομάδα ανταρτών αναλαμβάνει μετά από σχετική εντολή του Γενικού Αρχηγείου να μεταφέρει, περνώντας μέσα από εχθρικό έδαφος, ένα κιβώτιο αγνώστου περιεχομένου, με παραλήπτες τη διοίκηση μιας ανταρτοκρατούμενης πόλης. Στη διάρκεια της αποστολής η ομάδα αρχίζει να χάνει τα μέλη της σταδιακά μέχρι που τελικά σώζεται ένας μόνο αντάρτης, ο οποίος τελικά κατορθώνει να παραδώσει το κιβώτιο. Όταν όμως φτάνει στον προορισμό του, διαπιστώνεται πως είναι εντελώς άδειο και ο αντάρτης φυλακίζεται από τους άλλους συντρόφους του ως δολιοφθορέας. Σε μια προσπάθεια να αποδείξει την αθωότητά του, ο τελευταίος επιζών της αποστολής, εξηγεί και ερμηνεύει, ξανά και ξανά, το νόημα της παράδοξης αποστολής τους, απευθύνοντας επιστολές και δίνοντας απολογίες στους ανακριτές και τους δεσμώτες του.
Για το «Κιβώτιο» μπορούμε να δώσουμε πολλές ερμηνείες, αλλά δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι μία είναι η σωστή. Όπως σε κάθε μεγάλο έργο, υπάρχει αλληγορία, συμβολισμός αλλά και νύξεις για επιβεβαιωμένα γεγονότα όπως οι δίκες της Μόσχας και οι ανηλεείς διώξεις των αντιφρονούντων για παράδειγμα, τα οποία οι ακραιφνείς Κομμουνιστές διαγράφουν, συνήθως με τη φράση «έχουν γίνει και κάποια λάθη…». Το έργο, ωστόσο, καταφέρνει να ισορροπήσει ανάμεσα στο κριτικό πνεύμα και την πίστη στη σοσιαλιστική επανάσταση, χωρίς δογματισμούς και βεβαιότητες, στοιχεία που χαρακτηρίζουν και την -ανοικτή σε ερμηνείες- παράσταση.
Σημειωτέον, ο Φώτης Μακρής (υποψήφιος για το βραβείο «Κάρολος Κουν»), που υποδύεται τον κεντρικό ρόλο, εκτός από το Studio Μαυρομιχάλη, όλα αυτά τα χρόνια, ταξίδεψε με το «Το Κιβώτιο» σε 33 πόλεις σε όλη την Ελλάδα καθώς και στη Πάφο της Κύπρου (στο πλαίσιο της πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης 2017).
Η άποψή μας: Αξιοπρόσεκτη παράσταση ιστορικής σημασίας και έντιμης δραματουργίας, που επιδιώκει χωρίς εντυπωσιασμούς και περιττά ευρήματα και μέσα να εστιάσει στην ουσία του έργου, μένοντας πιστό στο αριστερό, επαναστατικό DNA του. Δημιουργώντας μια καφκική ατμόσφαιρα όπου είσαι ένοχος αν δεν μπορείς να αποδείξεις την αθωότητά σου, το έργο ζωής του Φώτη Μακρή τιμάει το πνεύμα του Άρη Αλεξάνδρου, λέγοντας όσα έχει να πει με έναν βαθιά, υπαρξιακό λόγο, που διαχωρίζει τον άνθρωπο από τα συστήματα και τους -ισμούς.
Η ταυτότητα της παράστασης
Δραματουργική επεξεργασία – Σκηνοθεσία: Φώτης Μακρής, Κλεοπάτρα Τολόγκου
Σκηνογραφία: Διονύσης Μανουσάκης
Μουσική: Γιώργος Νινιός
Παίζει ο Φώτης Μακρής
Διάρκεια: 75 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)
Κλείστε τα εισιτήριά σας εδώ ή δοκιμάστε στο τηλέφωνο 210-6453330
Studio Μαυρομιχάλη, Μαυρομιχάλη 134
