Το 1962 ο μεγάλος συγγραφέας έφτασε αρχικώς στην Αθήνα όπου έδωσε διαλέξεις και στη συνέχεια επισκέφτηκε το νησί των ανέμων.
Ήταν Μάιος του 1962 όταν ο μεγάλος συγγραφέας Τζον Στάινμπεκ (1902-1968) επισκέφτηκε τη Μύκονο και θαύμασε την κυκλαδίτικη ομορφιά της. Λίγους μήνες νωρίτερα, είχε ξεκινήσει με την οικογένειά του μια περιοδεία στην Ευρώπη, ενώ η υγεία του σημείωνε ραγδαία επιδείνωση. Παρά την καρδιακή προσβολή που υπέστη στο Μιλάνο, την οποία ακολούθησαν αρκετές εβδομάδες ανάρρωσης, αποφάσισε να συνεχίσει το ταξίδι του. Πήρε το πλοίο από το Μπάρι της Ιταλίας, διέσχισε το Ιόνιο και έφτασε στην Αθήνα όπου έδωσε διαλέξεις στο Αμερικανικό Κολλέγιο, συνάντησε παλιούς φίλους και θρυλικές προσωπικότητες, όπως η μεγάλη Κατίνα Παξινού (βραβευμένη με Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα το 1943) και ο μοναδικός Αλέξης Μινωτής. Σε αυτή την επίσκεψή του, κατάφερε να αποσπάσει από τον τότε βασιλιά της Ελλάδας Παύλο και τη βασίλισσα Φρειδερίκη ότι, σε περίπτωση που συνεργαζόταν ξανά με τον σκηνοθέτη Ελία Καζάν, θα είχαν στη διάθεσή τους ένα ολόκληρο ελληνικό νησί για να κάνουν τα γυρίσματα της ταινίας.
Η παραμονή του στην Αθήνα κορυφώθηκε με μεγάλη συναισθηματική φόρτιση στην κορυφή του Ιερού Βράχου της Ακρόπολης. Το θέαμα των δύο γιων του που προσπαθούσαν να συμπληρώσουν με φαντασία το κενό αέτωμα του Παρθενώνα με τα γλυπτά που είχαν μελετήσει παλαιότερα στο Βρετανικό Μουσείο, του έφερε δάκρυα στα μάτια.
Ο Στάινμπεκ αποφάσισε να ολοκληρώσει το ταξίδι του στη χώρα μας, με μια κρουαζιέρα στα νησιά του Αιγαίου. Στη Μύκονο εντυπωσιάστηκε από την ομορφιά του τόπου και τη φιλοξενία των ντόπιων, ενώ δεν παρέλειψε να φωτογραφηθεί με την παγκοσμίου φήμης μασκότ του νησιού, τον Πέτρο τον πελεκάνο. Λίγους μήνες αργότερα, τον Οκτώβριο του 1962, το έργο του αναγνωρίστηκε και του απονεμήθηκε το Νόμπελ Λογοτεχνίας για τα περίπου 30 έργα του. Ανάμεσά τους, τα Σταφύλια της Οργής (1939) και το Άνθρωποι και ποντίκια (1937), που δεν λείπουν από καμία βιβλιοθήκη.
