Ο μόνος ποδοσφαιριστής που σέβεται το ποδόσφαιρο σε αυτούς τους αλλόκοτους καιρούς είναι ο Λιονέλ Μέσι και οι μερικοί συνομήλικοί του. Αντίθετα, η νεολαία του ποδοσφαίρου με πρώτο και καλύτερο τον Λαμίν Γιαμάλ της Μπαρτσελόνα, μετέφεραν στο γήπεδο την ζομπιοειδή σαχλάμαρα των social media.
Αυτά τα νεούδια, αυτά τα ταλέντα…παίζουν μπάλα όχι πρωτίστως για να το απολαύσουν, αλλά για να επιβεβαιώσουν την αυταρέσκεια της αναγνωρισιμότητάς τους στα μέσα κοινωνική δικτύωσης, κάνοντας διάφορα καραγκιοζιλίκια. Ο Μέσο κάνει το Σταυρό του και κοιτάζει τον ουρανό. Ο Γιαμάλ κάνει διάφορες άκρως μιμητικές κινήσεις, βγαλμένες από το instagram. Για τον 17αχρονο Γιαμάλ έχει μεγαλύτερη αξία ο μορφασμός και οι χειρονομίες του από το ίδιο το γκολ. Αυτό συνιστά πλήρη ασέβεια προς τον αντίπαλο. Είναι χλεύη.
Το επισήμανε και σε δηλώσεις του ο για πολλούς κορυφαίος γκολκίπερ του κόσμου Ιταλός Τζιανλουίτζι Μπουφόν. Αυτό το ιερό τέρας του ποδοσφαίρου δεν ασχολείται με το ποδόσφαιρο πια. Δεν αντέχει, λέει, να σημειώνεται ένα γκολ και ο σκόρερ να κάνει διάφορες χειρονομίες, αυτούς τους ιδιότυπους πανηγυρισμούς ανάδειξης του υπερεγώ όχι για αυτό που πέτυχε, αλλά γι αυτό που συνάδει με το ρεύμα τη εποχής στα social media. Οι Γιαμάλ της εποχής νοιάζονται περισσότερο για το VIRAL της συμπεριφοράς τους μετά το γκολ κι όχι για το ίδιο το γκολ. Και αδιαφορούν αν αυτές οι συμπεριφορές είναι ή εκλαμβάνονται ως προσβλητικές από τους αντιπάλους. Θέλετε παράδειγμα και πρόσφατο; Στη σημερινή εποχή που τα social media έχουν ρουφήξει το μεδούλι του συναισθήματος των νεαρών, κυρίως, ανθρώπων, η Μπαρτσελόνα έριξε 6 γκολ στον Ολυμπιακό. Οι νεαροί ποδοσφαιριστές της ήταν μάρτυρες μιας άδικης αποβολής, του Έσε και ενός ανύπαρκτου πέναλτι κατά του Ολυμπιακού, με το οποίο η Μπαρτσελόνα μετέτρεψε το 2-1 σε 3-1. Εκεί, θα περίμενε κανείς να λειτουργήσει το συναίσθημα και οι Καταλανοί να κατεβάσουν ταχύτητα, εμπρός στην διαιτητική αδικία. Και για έναν, ακόμα, λόγο. Ότι η Μπαρτσελόνα «είναι κάτι περισσότερο από ένα κλαμπ». Ήταν.
Δεν είναι. Αυτοί συνέχισαν με την ίδια ένταση για να διασύρουν τον Ολυμπιακό και να κάνουν τα χαζά τους σε κάθε γκολ που πετύχαιναν. Αν ο Ολυμπιακός αγωνιζόταν με 11, η Μπαρτσελόνα ας του έβαζε και 10 γκολ. Τότε θα ήταν ασέβεια προς τον αντίπαλο αν σταματούσαν στα τρία ή στα τέσσερα, ενώ μπορούσαν περισσότερα. Τώρα, αυτή η Μπαρτσελόνα των video games και των social media δεν μπορεί να λογίζεται ως ένα κλαμπ διαφορετικό από τα άλλα. Το κλαμπ μπορεί να αυτοπροσδιορίζεται όπως θέλει. Το θέμα είναι και οι παίκτες του να ενστερνίζονται τη διαφορετικότητα. Δεν υπάρχει αυτό το πράγμα. Αυτή η Μπάρτσα δεν είναι του Πουγιόλ, του Ινιέστα και του Τσάβι. Δεν είναι περισσότερο από ένα κλαμπ. Δεν γίνεται να σκοράρει το έκτο γκολ εναντίον του Ολυμπιακού και να κάνουν τρελίτσες οι παίκτες της. . Αυτό είναι η Μπαρτσελόνα του σήμερα και δεν αξίζει κανενός τον σεβασμό παγκοσμίως. Και δεν φταίνε τα παιδάκια που έπαιζαν. Κάποιος έπρεπε να τα καθοδηγήσει, να τους νουθετήσει στην μεγάλη ιδέα που εξέφραζε το κλαμπ. Κάποιος έπρεπε να τους μυήσει στις ηθικές αξίες της ομάδας. Δυστυχώς, δεν το έκανε κανένας. Πάρτε παράδειγμα τον Γιαμάλ, που γελάνε μαζί του για τις «σχέσεις» του με το έτερο φύλλο και τις πληρωμένες προτιμήσεις του. Όλα παίζουν το ρόλο τους στην διαμόρφωση του χαρακτήρα του κάθε νεαρού.
