Τα προϊόντα Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (Π.Ο.Π) είναι από εκείνα τα στοιχεία που σε κάνουν να υπερασπίζεσαι με πάθος την Ελλάδα. Αυτές οι κορυφαίες -και σε ορισμένες περιπτώσεις σπάνιες- πρώτες ύλες που όχι μόνο συνθέτουν γαστρονομικές εμπειρίες υψηλού επιπέδου, αλλά που μπορούν να βρίσκονται καθημερινά στο τραπέζι μας.
Τα ελληνικά προϊόντα Π.Ο.Π. που χρησιμοποιούμε στην κουζίνα μας είναι η ιστορία των μοναδικών εκείνων αγαθών που η φύση και η Ιστορία όρισαν να είναι μόνον ελληνικά: Από τον κρόκο και τη μαστίχα μέχρι τη φέτα, τα φιστίκια Αιγίνης και άλλα αμιγώς εγχώρια προϊόντα. Ένας θεωρητικός ορισμός των Π.Ο.Π. έχει ως εξής: Ως Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης (Π.Ο.Π.) νοείται το όνομα μιας περιοχής, ενός συγκεκριμένου τόπου ή σε εξαιρετικές περιπτώσεις μιας χώρας, το οποίο χρησιμοποιείται στην περιγραφή ενός γεωργικού προϊόντος ή ενός τροφίμου που κατάγεται από αυτήν την περιοχή και του οποίου η ποιότητα ή τα χαρακτηριστικά οφείλονται κυρίως ή αποκλειστικά στο γεωγραφικό περιβάλλον, που περιλαμβάνει τους φυσικούς και ανθρώπινους παράγοντες και του οποίου η παραγωγή, η μεταποίηση και η επεξεργασία λαμβάνουν χώρα στην οριοθετημένη γεωγραφική περιοχή. Πρακτικά, πρόκειται για προϊόντα σπάνια ή περιορισμένης παραγωγής, που έλκουν τα βασικά τους χαρακτηριστικά από τον τόπο στον οποίο παράγονται. Οι κλιματολογικές συνθήκες, η γεωργική παράδοση, οι τεχνικές που ακολουθούνται, οι ποικιλίες που φύονται, το έδαφος, το μικροκλίμα κ.λπ. είναι προνόμια που ανήκουν αποκλειστικά στα προϊόντα Π.Ο.Π. και είναι εκείνα τα στοιχεία που τα διαφοροποιούν από οποιαδήποτε άλλα.Η Ευρωπαϊκή Ένωση έδωσε την ευκαιρία στους παραγωγούς και στα κράτη να προστατεύουν μέσω του Κανονισμού 2081 του 1992, το αποκλειστικό τους δικαίωμα πάνω σε συγκεκριμένα προϊόντα. Μέχρι σήμερα, πάνω από 100 ελληνικά προϊόντα έχουν καταγραφεί ως Π.Ο.Π., εκ των οποίων κρασιά, τυριά, ποικιλίες ελαιολάδου, λαχανικά, φρούτα, μέλι, καθώς και το παραδοσιακό αυγοτάραχο του Μεσολογγίου, ο κρόκος της Κοζάνης και η μαστίχα της Χίου με τα παράγωγά της. Ο κατάλογος είναι εντυπωσιακός, εμπλουτίζεται συνεχώς (σύντομα περιμένουμε να ενταχθούν οι γαρίδες Αμβρακικού λ.χ. σε αυτόν) και βασίζεται πάνω σε κάποιο συγκεκριμένο τοπωνύμιο ή περιοχή, αλλά και στην παραδοσιακή ονομασία ενός προϊόντος που είναι αποκλειστικά ελληνικής προέλευσης και έχει μακρά ιστορία:
Ελαιόλαδα: Βιάννος Ηρακλείου Κρήτης, Λυγουριό Ασκληπιείου, Βόρειος Μυλοπόταμος Ρεθύμνης Κρήτης, Κροκεές Λακωνίας, Πετρίνα Λακωνίας, Κρανίδι Αργολίδας, Πεζά Ηρακλείου Κρήτης, Αρχάνες Ηρακλείου Κρήτης, Καλαμάτα, Κολυμβάρι Χανίων Κρήτης, Σητεία Λασιθίου Κρήτης, Αποκόρωνας Χανίων Κρήτης, Εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο Θραψανό, Φοινίκι Λακωνίας, Εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο Τροιζηνίας, Εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο Σέλινο Κρήτης, Αγουρέλαιο Χαλκιδικής, Μεσσαρά, Γαλανό Μεταγγιτσίου Χαλκιδικής, Ελαιόλαδο Μάκρης.
Τυριά: Ανεβατό, Γαλοτύρι, Γραβιέρα Αγράφων, Γραβιέρα Κρήτης, Γραβιέρα Νάξου, Καλαθάκι Λήμνου, Κασέρι, Κατίκι Δομοκού, Κεφαλογραβιέρα, Κοπανιστή, Λαδοτύρι Μυτιλήνης, Μανούρι, Μετσοβόνε, Μπάτζος, Ξινομυζήθρα Κρήτης, Πηχτόγαλο Χανίων, Σαν Μιχάλη, Σφέλα, Φέτα, Φορμαέλα Αράχωβας Παρνασσού.
Φρούτα – Λαχανικά – Ξηροί Καρποί: Ακτινίδιο Σπερχειού, Κελυφωτό φιστίκι Φθιώτιδας, Ξερά σύκα Κύμης, Μήλα Ζαγοράς Πηλίου, Τσακώνικη μελιτζάνα Λεωνιδίου, Φιστίκι Μεγάρων, Φιστίκι Αίγινας, Πορτοκάλια Μάλεμε Χανίων Κρήτης, Κεράσια τραγανά Ροδοχωρίου, Μήλα Ντελίσιους Πιλαφά Τριπόλεως, Ροδάκινα Νάουσας, Κορινθιακή Σταφίδα Βοστίτσα, Σταφίδα Ζακύνθου, Φάβα Σαντορίνης, Φιρίκι Πηλίου, Ξηρά Σύκα Ταξιάρχη, Τοματάκι Σαντορίνης, Ρόδι Ερμιόνης.
Ελιές: Ελιά Καλαμάτας, Κονσερβολιά Αμφίσσης, Κονσερβολιά Άρτας, Κονσερβολιά Αταλάντης, Κονσερβολιά Ροβίων, Κονσερβολιά Στυλίδας, Θρούμπα Θάσου, Θρούμπα Χίου, Θρούμπα Αμπαδιάς Ρεθύμνης Κρήτης, Κονσερβολιά Πηλίου Βόλου, Πράσινες Ελιές Χαλκιδικής.
Άλλα προϊόντα: Αυγοτάραχο Μεσολογγίου, Μέλι Ελάτης Μαινάλου Βανίλια, Μαστίχα Χίου, Μαστιχέλαιο Χίου, Τσίκλα Χίου, Κρόκος Κοζάνης.
Κρασιά (σε παρένθεση οι ποικιλίες που πρωταγωνιστούν): Αγχίαλος (Ροδίτης), Αμύνταιο (Ξινόμαυρο), Αρχάνες (Κοτσιφάλι, Μανδηλαριά), Γουμένισσα (Ξινόμαυρο), Δαφνές (Λιάτικο), Ζίτσα (Ντεμπίνα), Λήμνος (Μοσχάτο Αλεξανδρείας), Μαντίνεια (Μοσχοφίλερο), Μαυροδάφνη Κεφαλονιάς, Μαυροδάφνη Πατρών, Μεσενικόλα, Μονεμβασία-Malvasia, Μοσχάτος Κεφαλονιάς, Μοσχάτος Λήμνου, Μοσχάτος Πατρών, Μοσχάτος Ρίου Πατρών, Μοσχάτος Ρόδου, Νάουσα (Ξινόμαυρο), Νεμέα (Αγιωργίτικο), Πάρος (Μονεμβασιά, Μανδηλαριά), Πάτρα (Ροδίτης), Πεζά (Βηλάνα), Πλαγιές Μελίτωνα (διάφορες ποικιλίες), Ραψάνη (Ξινόμαυρο), Ρόδος (Αθήρι, Μανδηλαριά), Ρομπόλα, Σάμος (Μοσχάτο), Σαντορίνη (Ασύρτικο), Σητεία (Βηλάνα, Λιάτικο).
