Κάθε χρόνο στην Ελλάδα γίνονται 4.500 βιασμοί και στη φυλακή καταλήγουν λιγότεροι από 10 βιαστές. Μήπως, τελικά, ο βιασμός είναι μέρος της κουλτούρας (μέρους) της κοινωνίας και δεν το έχουμε καταλάβει;
Ο διαχωρισμός μεταξύ του κατ’ εξακολούθηση βιαστή και των φερόμενων βιαστών της 24χρονης Γεωργίας στη Θεσσαλονίκη (ή της Ελένης στη Ρόδο, ή οποιασδήποτε άλλης κοπέλας σε οποιαδήποτε άλλη πόλη) είναι απαραίτητος. Είναι δυο τελείως διαφορετικές περιπτώσεις κι έτσι πρέπει να τις αντιμετωπίσουμε κι όχι ως μια γενίκευση. Εξηγούμαι: Τα ψυχοπαθητικά αίτια του σκληροπυρηνικού, αντικοινωνικού βιαστή μπορούμε να εντάξουμε στο τραυματικό του περιβάλλον, σε αυτό της οικογένειας πρωτίστως, διότι εκεί είναι η αφετηρία δημιουργίας νευρώσεων, στερεοτύπων και διαταραχών. Οι βιαστές της Γεωργίας δεν ανήκουν σε αυτή την κατηγορία. Δεν είναι εν δυνάμει βιαστές, αλλά κάτι χειρότερο.
Είναι τα «παιδιά του σωλήνα» μιας χαλαρής κοινωνίας, που δεν διαμορφώνει αντιστάσεις στη νεολαία, όταν αυτή ρέπει προς το ευτελές, τον χαβαλέ, τον ναρκισσισμό. Πώς διαμορφώνονται οι αντιστάσεις. Όχι, πάντως, από το instagram, ούτε από τους σύγχρονους influencers του τίποτα, αλλά από την Παιδεία πρωτίστως και τις οικογενειακές αξίες κατά δεύτερον.
Οι βιαστές της Γεωργίας είναι αμόρφωτα τούβλα, μελλοντικοί «επιστήμονες» με εξειδικευμένες γνώσεις αλλά μηδενική μόρφωση. Παρακολουθούν μετά μανίας τα διάφορα τηλεριάλιτι, ηρωοποιούν στην συνείδησή τους όλους αυτούς που παίρνουν μέρος και μετά, τρέχουν στα διάφορα sites με ανάλογο περιεχόμενο για να μάθουν περισσότερα νέα για τους «ήρωές» τους. Έσπασε ρεκόρ επισκεψιμότητας, λέει, το βίντεο της Τούνη και η δικαστική της διαμάχη. Ξέρω ότι ακούγομαι σαν το θείο που θέλει να κάτσει με τη νεολαία, αλλά ποιος είπε ότι οι θείοι δεν έχουν κάποιες φορές δίκιο;
Αυτή είναι η πνευματική τροφή που καταναλώνει η νεολαία. Και φυσικά, το σεξ. Κατά διαβολική σύμπτωση, όλα εμπεριέχουν γυμνό και υπονοούν ξεσάλωμα. Και μετά, ακολουθούν τα social media, ως συμπλήρωμα της συνειδησιακής εξόντωσης και πνευματικού βιασμού. «Τα πέταξε όλα η Γουάντα Νάρα, «Δίτε την πίσω κίνηση της Ευρυδίκης Βαλαβάνη», «Έμεινε με τα απαραίτητα η Ιωάννα Τούνη», μας προτρέπει η «δημοσιογραφία» εγκαυμάτων του εγκεφάλου. Μήπως σε αυτή την εποχή δεν ανθίζει και το one night stand; Φυσικά, έχει εξαλειφθεί από το λεξιλόγιο της νεολαίας η λέξης «έρωτας». Υπάρχει μόνο σεξ.
Έτσι, η νεολαία, στην συντριπτική της πλειονότητα, τα θεωρεί όλα εύκολα και ασήμαντα. Κι αν πρόκειται για γόνους φραγκάτων, ακόμα πιο εύκολα, γιατί θα καθαρίσει ο μπαμπάς. Θα πω κάτι υπερβολικό, που μπορεί και να μην ισχύει. Όλοι αυτοί οι βιαστές της μιας νύχτας, όπως στην περίπτωση της Γεωργίας, γνώριζαν τι είναι βιασμός ή το θεώρησαν ως κάτι περίπου φυσιολογικό; Συναισθάνθηκαν το βάρος των πράξεων τους ή το θεώρησαν κάτι για το οποίο έχουν, περίπου, το δικαίωμα να το κάνουν; Κατατείνω προς το δεύτερο.
Γνώριζαν οι βιαστές της κοπέλας τι είναι ποινική παραβατικότητα ή τώρα το ανακάλυψαν μετά τις καταγγελίες της κοπέλας, όταν σηκώθηκε κουρνιαχτός από τα κανάλια και κυρίως από αυτούς που υποδαυλίζουν τέτοια φαινόμενα; Άλλη τραγικότητα κι αυτή. Οι ίδιοι που σπρώχνουν την νεολαία σε πνευματική παράλυση, μεταλλάσσονται, φορώντας αγγελικά προσωπεία καθωσπρεπισμού και σεμνοτυφίας και με κροκοδείλια δάκρυα, τους κατακρίνουν! Αυτή η κοινωνική πανδημία μπορεί να είναι χειρότερη από την πανδημία του κορωνοϊού. Διότι σκοτώνει συνειδήσεις και δυστυχώς, εμβόλιο δεν υπάρχει. Θα μπορούσε να είναι το σχολείο, ο δάσκαλος, ο καθηγητής, ο πανεπιστημιακός καθηγητής. Κι ερωτώ: Το κάθε παιδί, που θα δώσει μεγαλύτερη βαρύτητα; Στους λόγους του δασκάλου ή του κάθε ημιθανή πνευματικά influencer των 200.000 followers;
Η δικαιοσύνη θα μπορούσε να παίξει έναν ρόλο; Τον σημαντικότερο, εννοείται. Τι είπε στην Βουλή των Ελλήνων ο βουλευτής Άγγελος Τσιγκρής; Ότι κάθε χρόνο στην Ελλάδα γίνονται 4.500 βιασμοί και στην φυλακή καταλήγουν λιγότεροι από δέκα βιαστές. Μήπως, τελικά, ο βιασμός είναι μέρος της κουλτούρας της κοινωνίας και δεν το έχουμε καταλάβει;
