Κάποιοι τη χαρακτηρίζουν ως σύγχρονη πεμπτουσία του ελληνικού κρασιού. «Σύγχρονη», καθώς η οινοποίησή της ξεκίνησε μόλις πριν 40 χρόνια, μέσα στα οποία κατάφερε να κατακτήσει κάθε ουρανίσκο και να θεωρείται all time classic.
Είναι γηγενής ποικιλία αλλά κινδύνευσε να χαθεί οριστικά. Η ζωή της φαίνεται να ξεκινάει από την Αιτωλοακαρνανία και τη Ναυπακτία, στην οποία όμως εγκαταλείπεται η καλλιέργειά της, μάλλον λόγω της ευαισθησίας της. Σωτήρας της Μαλαγουζιάς, που παραλίγο να χαθεί, αλλά και πρώτος της έρωτας ήταν ο Βαγγέλης Γεροβασιλείου, ο οποίος εργαζόταν τότε στη Χαλκιδική, στο Πόρτο Καρράς. Εκεί στη Σιθωνία εστάλησαν οι αρχικές κληματίδες της οποίες ο εμβληματικός οινοποιός αξιοποίησε, βγάζοντας τα πρώτα κρασιά στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Κατόπιν, η Μαλαγουζιά μετακομίζει στην Επανομή, στα ιδιόκτητα κτήματα του Γεροβασιλείου, όπου ζει, μεγαλώνει και αποσπάει βραβεία.
Λίγα χρόνια μετά η Ρωξάνη Μάτσα πείθεται από τη δυναμική αυτής της ποικιλίας και τη φέρνει προς εγκατάσταση στη Νότια Ελλάδα και στον Αττικό αμπελώνα. Το 1994 βγήκε η πρώτη παραγωγή. Έτσι, εδώ και πολλά χρόνια οι έννοιες Ρωξάνη και Μαλαγουζιά είναι σχεδόν ταυτόσημες. Ίσως μάλιστα να είναι η ποικιλία που έχει ακολουθήσει κατά πόδας την πορεία του κτήματος Μάτσα (Domaine Roxane Matsa). Αυτήν τη στιγμή όσες κυκλοφορούν στην αγορά μαγεύουν τους ουρανίσκους, ενώ στην αρχή κάθε σεζόν απασχολεί σοβαρά τους οινόφιλους κύκλους το ερώτημα «ποια είναι η καλύτερη Μαλαγουζιά;». Πλούσια, συναρπαστική, τσαχπίνα και φινετσάτη, δίνει κρασιά υψηλόβαθμα, μέτριας οξύτητας, αρωματικά, που συνοδεύουν τέλεια τα θαλασσινά, τα ψάρια και εν γένει τη μεσογειακή κουζίνα (λαδερά, λαχανικά, σαλάτες). Πλέον, έχει επεκταθεί απ’ άκρου εις άκρον στη χώρα, είναι μοδάτη, ξεχωριστή, κατακτήτρια της κορυφής, σπουδαία και με καριέρα διεθνή.
Οι ρόγες της ποικιλίας είναι μεγάλες, δισκοειδείς, με φλοιό λεπτό ως μέτριου πάχους, κιτρινόχρυσου χρωματισμού και σάρκα μαλακή, εύχυμη, γλυκιά, ελαφρά μοσχάτης γεύσης, με 2-3 μεγάλα γίγαρτα. Τα κρασιά της ποικιλίας είναι αναγνωρίσιμα από το λουλουδένιο χαρακτήρα τους και εκφράζονται αρωματικά ως λεμονάτα και βοτανικά. Είναι γεμάτα και ισορροπημένα, με νότες πιπεράτες που της προσφέρουν αυτή την τσαχπινιά. Όμως, εκτός από τα δημοφιλή ξηρά κρασιά, η ποικιλία μας δίνει και εξαιρετικά γλυκά κρασιά που αντέχουν στον χρόνο. Μερικές από τις καλύτερες αντιπροσώπους της ποικιλίας είναι του Γεροβασιλείου, του Κτήματος Άλφα, της Φράγκου, το Αβαντίς, του κτήματος Κίκονες και ασφαλώς της Ρωξάνης Μάτσα σε συνεργασία με την οινοποιία Μπουτάρη.
Διαβάστε επίσης
Οινογνωσία: Οι πιο διαδεδομένες λευκές ποικιλίες
Ο Παλιός και ο Νέος κόσμος του κρασιού
